< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo"> < id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo"> < id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">
文化生活

關于青春

〖發布者:本站發布〗    〖字體 〗    〖字體顏色: 〗    〖瀏覽次數:2986

                                               

關于青春

     只要是真實的,就是美麗的。風景是這樣,文字也是這樣。

~VICKY

     前天,一個文友來訪,讓我寫點關于青春的文字。我才忽然感覺青春仿佛已經離我遠去,即使我還至于別人眼中的青春年華的時光中。青春這詞將我思緒帶入了回憶,在我的字典里,青春離不開煙花般的感情,如此幸福,如此悲傷。

【那些年】

       曾經,一直以為,離開了,可以抹掉一切的憂慮。一直以一種享受孤寂的形式存在著。呆在屬于我的角落。努力的嘗試忘記,卻發現,越想忘記,越忘不掉。忘記,談何容易。安靜的蜷縮在角落里,記憶碎片一幕幕浮現眼前。
    相遇是如此簡單,卻又倍感溫暖。那時還是剛踏入大學的我,情愫朦朦朧朧在內心滋長,似霧,似幻。你悄悄在我書本里留下紙條,寫著情書,言說那一份簡簡單單的
;有時你會悄悄的投來一抹目光,讓我突如其來的耳赤顏紅;或者是故作鎮靜地交談,或者是假裝漫不經心地走過別人的窗前,初戀的感覺彌漫著你跟我。

     那時我們的青春,干凈的臉龐,烏黑的秀發,洋溢在空氣中的笑聲,一如初見時的美好,你總是走在我的右邊,我們手牽著手,一起去偌大的圖書館,一起去蕩那年老的秋千。每當漫雪紛飛的時候,你用偌大的手把我手包的緊緊的,你總說:“冬天真好,能讓我感覺我的存在很有必要,要不然你的小熊掌就要長凍瘡了!泵慨斊谀┑臅r候,緊張的學習并沒有讓我們感覺到勞累,互相的鼓勵,一切的一切都是那么純真,那么美好。

    那年的雨季,我們有共同的期許,也曾經緊緊擁抱在一起。那時的我們,放肆的擁有著青春,享受著一切美好與快樂,是最獨特的,走在街上,無疑是最亮眼的,我們高聲的談論著自己的理想,放肆的大聲笑著,張揚著青春,我的雨季全是關于你。

    那天,就是我們穿上的學士服的那天,也是我們走過四年的那天, 你留下一張字條說“一定要等我回來”,然后把我遺忘在校園的某個角落。那天,我感覺我的天的塌下來了。那些天,我努力的尋找,我以為你只是藏在哪里跟我在玩捉迷藏。那些日子,我流了生來最多的淚水,我不敢相信,也不愿相信你的離開。直到接到你父母的電話,我懂了,我應該讓你去遠方,那里才屬于你。我知道你也曾努力掙扎過,但是青澀的稚嫩,抵抗不了父母的堅決,于是你去了海洋的彼岸,我回到了我的家鄉。再無法跟你取得聯系的日子,等待成了人生最大的課題?偸窃诠录诺囊,聆聽著窗外的雨聲,耳邊回旋你以前最喜歡的小提琴《花樣年華》,不知不覺就把溫潤的回憶溶在了其中,還是感覺自己是幸福的……這些年,這個城市不斷的下起小雨,連綿不斷,它盡情沖洗曾經的憂傷回憶。歌曲重復循環,生活也繼續著,努力的工作,我想等你回來的時候能看見一個全新的我,但讓我想不通的是,為什么你讓我等待的同時卻斷絕了我們所有的聯系,你難道忘記你當時說過讓我等你的諾言嗎?無數個夜晚,我開始變得害怕,變得茫然,與此同時,唯有文字,才能填平心中的恐懼與落寞,疼痛也只有在文字中肆意飛翔。留下的心情筆記,每一個文字里面有過關于你,關于青春的記憶,但卻都乘載著淡淡的憂傷,突然間合起,再也看不下去。

    我遙望著你的方向,把思念凝結成雨滴串聯起來,在荒蕪的世界里,纏繞著癡情,縈繞著期盼,穿越時空,飛越滄海。路過天涯,飛過海角。在那情感里,隨處漂泊、流離。恣意的行走,任意的停留,沒有誰會阻擋我的腳步。

    你曾說過:卡瑞,我畢業后一定帶你去海邊看夕陽西下;
    你曾說過:卡瑞,我畢業后一定帶你去全世界看最
美的風景,景中有你有我; 

    你曾說過:卡瑞,我畢業后一定要娶你做我最幸福的新娘;

    你曾說過……細細整理,發覺你竟然欠著我那么多的承諾。我以為可以一起走過更多更美好的年華,我以為你會幫我一一實現,我以為你會陪我過好每一天,時間悚然,我知道你不會回來,只是內心還抱有希望,哪怕一點點。回憶一點一點地吞噬著我的心,記憶一點一點的拼湊,溫暖的微笑,寵溺的呼喚,霸道而又溫暖的擁抱……我是多么希望能就此駐足,停在那個有你的路口,四季的變更推得我停不下腳步,盡管我流連忘返,卻還是不得不一個人繼續往前走,依舊兩手空空一無所有。故事開頭很美,結局注定了悲?格子衫,木吉他,我所迷戀的只是那一點點青春的味道。有些故事注定沒有結局,就像塵埃,縱然不知未來的停留,卻始終上演著悲歡的無意。比如這份情,一生一世都不肯退場。

     有一天,我收到你彼岸的郵件,說:“陌上花開了,身邊卻少了你。也許你已經忘記我,也許你身邊也個人為你暖手。但我還是逃脫不了我們的曾經,我知道,離開的是我身體,靈魂卻留在你那里....”看著你寫的一點一滴,揪心的疼涌上心頭,我哭了,肆無忌憚的哭了,我把這幾年封存的眼淚都哭出來?拊V這幾年關于我等待的苦和累,多想告訴你我有多么想你,告訴你我畢業以來所有的努力就是為了等你回來。但是我清晰的記得,你說你有了另一半,我知道我不能給你留下關于曾經的片語,我知道我更沒有權利去打破你生活的平靜。內心也有過不甘心,也許我真的長大了,我不想讓你難受。想想這幾年的等待換來這些,我覺得我滿足了,至少你身邊有個人能替代我來照顧你,心頭也沒有牽掛了,我也可以開始我的幸福了。

    曾經的青春歲月中,你也曾明媚過我的心事,雖然只是短短幾年,瞬間消殞,了無痕跡。但我的世界再也沒有了春暖花開,而平靜只是我們永遠的甜蜜的不再歸來的回憶!花開,若相依;花謝,已殘離。散落的花瓣,拾起,卻已干枯。我們的愛情像是櫻花般綻放絢爛,卻只在一剎那凋零;幽耆A,青春剪影,風撕碎了輪回路,誓言褪去了青春。我站在時光背后,遠遠地守望,遠遠地,祝福彼岸處安好!

【這些年】

    安靜的午后,梳理著自己的思緒。輕輕的敲打著心語,不想驚擾沉睡的記憶,不想扯住欲將飄遠的思緒。只是暫時回顧過往心頭仍會有一片悵然漫溢。心輕輕掠過那段青春純白的天空,我心依舊迷離且憂傷。
    沒有太多的情緒,沒有太多的
語言;蛟S已經變得沒心沒肺。覺得一切都無關緊要。學會接受事實才是勇敢。為他單建一個相冊,單寫一段文字,單送一份心情誰懂得我有多么不舍得。你不再是以前的你。我亦如此。是你變了還是我。但我當初的承諾一直不曾改變只是走不出現實的牢。在飄渺里,延伸著我的孤獨,寂寞里,咀嚼著對你的相思。有人說,有一支歌,只唱給自己。那就是回憶。有一些話,只說給自己,那就是秘密。

    自己還是習慣穿梭在不停逝去的光陰里。丟失著那些沒有快樂的簡單生活。像是懸命悲傷。那深深淺淺的腳印,一站換一站,一個城市輾轉一個城市。劇烈的想念,而遺忘了疲倦。我說了我會封筆的?墒俏覀冏詈蟮穆撓捣绞揭矓嗔。文字,只是希望你還可以來看我最近的生活。因為我想讓你知道。半滴淚落在心紙墨間。不小心韻成一段回憶的花。開出兩朵三朵的難過。
    偶然見,我還喜歡在寂寞的
黑夜手捧一杯香濃的咖啡,注視著那徐徐升起的香霧,靜靜的,偶爾也會想你,回味你的模樣,你的聲音。一種香濃的味道在咖啡的香味中慢慢蔓延,有誰能品出這種獨特的味道?凝視鏡子中的自己,那面曾稚嫩的臉龐也開始些許陌生,漸漸成熟,朦朧。青澀的歲月,淹沒了歲月的足跡,吹散了記憶的淚痕。

    紅顏彈指老,剎那芳華,二十五歲的我,依舊行走在這個不算繁華的城市,身邊多了一個有著你一樣的陽光背影的男孩,一個能給我內心那份安寧跟依賴的男孩,我們準備步入幸福的殿堂。雖然我做不到像以前愛你那么去愛他,但我能把心思分給工作后剩余全都給予關于他跟他的生活,我不會讓他嘗試到失戀的滋味,我會讓他成為世界上最幸福的男人之一,也許這才是真正的幸福,也許生活原本如此。
    窗外,驀然風起。習習的晚風吹得人心爽神異。窗外,星星點點的燈光,映照出
夜晚城市一派祥和安寧。曾經的不再回來,走的已經遙遠,留在心中的癡念,依舊還在眼前。奢望的終歸成為破碎的心疼,知我一生亦無法泅渡那海,太深。誰會知道相遇就注定分離的冷漠?
    青春,它是瞬間的,像流星飛逝般地消逝。別樣的年華,
年輕的我們,感受著青春的快樂,收獲著青春點點滴滴的片段?傁M,有那么一天,還能翻開青春寫下的日記,在筆跡下,尋找過去遺留的痕跡,喚想起那段青春的時光去聆聽,去回望。
    青春注定是一道明媚的憂傷,搖曳的那些花季,飄落的那些雨季,憂傷著你的憂傷,幸福著我的幸福,或深或淺的記憶,或悲或喜的青春,演繹著不同的經歷,卻有著相同的悲哀。再回首,那轉身離去的背影漸行漸遠,幻化成迷離空濛的幻影,散落在我成長的歲月里,在淚濕的記憶里,刻成了生命中永恒的殤。凝眸,淺笑,半城煙沙終究湮沒不了歲月遺留的傷,唯有,佇立在原地靜靜的守望。

                              (作者系安裝處汪麗萍)

鸭子影片在线观看工口h番在线观看网站亚洲人和日本人jzz视频
< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo"> < id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo"> < id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">< id="swiyo">